Ερώτηση: Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που... θυμάμαι (και μ' έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία «αδέσποτη» αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο, να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή(!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας...

Απάντηση: Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατ' αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη.

Η Ε.Ε. δεν επιθυμεί κάτι αντίστοιχο, μα πρέπει να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση πλέον από κάτω προς τα πάνω και όχι αντιστρόφως. Η μόνη σωτηρία πλέον είναι να εξαναγκάσετε τη Γερμανία να πληρώσει τα 74 δις. που χρωστάει στην Ελλάδα για την περίοδο 1939-1945. Μάλιστα ακούγεται ταυτόχρονα σε πολλούς κύκλους στη Γενεύη όπου ζω, ότι η Ελβετία θα δώσει ως δώρο στην Ελλάδα, δίχως απαίτηση επιστροφής, 100 δις, ώστε να μην οδηγηθεί ευρωπαϊκή χώρα, με τέτοιες τραγικές συνέπειες, στο στόμα του λιονταριού.

Πιστέψτε με, στην Ουγγαρία ήταν πιο ομαλά τα πράγματα, στην Ελλάδα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζική καταστροφή όλου του κοινωνικού ιστού με τραγικές συνέπειες, όπου το μηνιαίο εισόδημα ακόμα και στις ιδιωτικές εταιρίες θα μειωθεί από 1000 ευρώ φερ' ειπείν, στα 250 ευρώ, ενώ οι τράπεζες θα επιτρέπουν την ανάληψη πλαφόν των 100 ευρώ ανά ημερολογιακού μήνα.

Η Κυβέρνησή που τώρα σας κυβερνάει, προσφέρουν τα κλειδιά στους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. για να συμβεί κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Αργεντινή. Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να απαιτήσει ο Ελληνικός λαός και με...... τη βία όπου κρίνει, την προσέλευση όλων των υπευθύνων που έκλεψαν τον Έλληνα φορολογούμενο στην δικαιοσύνη, και ξέρουνε όλοι στην Ελλάδα ποιοι είναι αυτοί, και την εκδίκαση των προηγούμενων δυο κυβερνήσεων της Ελλάδος, με τελικό σκοπό την ισόβια φυλάκισή τους. Ταυτόχρονα θα πρέπει ο κάθε πολίτης της Ελλάδος να διασφαλίσει την αλλαγή πορείας της τωρινής Κυβέρνησης, η οποία προμελετημένα και εσκεμμένα προδίδει τον Ελληνικό λαό με την επιθυμία την πλήρης υποταγή του καθώς και ! την εξαθλίωσή του οδηγώντας τον προς το Δ.Ν.Τ. Το να έχει αναλάβει το Δ..Ν.Τ. μια χώρα σημαίνει την εφόρου ζωής σχεδόν ομηρία της στο χρέος. Στο διεθνές οικονομικό σύστημα, το χρέος ισούται με χρήμα και άρα κέρδος για τους ανθρώπους, που όχι μόνον έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση, αλλά και τους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. που καιροφυλακτούν να αναλάβουν άμεσα την δράση της εξαθλίωσης στην Ελλάδα.

Αυτά δεν είναι τα λόγια κάποιου θεοσεβούμενου ή ανθρωπιστή, αλλά ούτε και αυτά ενός ξεπεσμένου ή ξεχασμένου κομμουνιστή ή ρομαντικού αριστερού. Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Στην Αργεντινή με το που έλαβε δράση το Δ.Ν.Τ., ο κόσμος βγήκε με τσεκούρια, χαντζάρες και πριόνια στους δρόμους και εισέβαλαν σε τράπεζες, στα Μ.Μ.Ε. και σε κυβερνητικά κτίρια, σφάζοντας και αποκεφαλίζοντας στην κυριολεξία τραπεζικούς υπαλλήλους, διευθυντές, δημοσιογράφους, οι οποίοι είναι στην κορυφή της διαφθοράς και της απάτης, καθώς και στελέχη και μέλη βιομηχανιών, της Κυβέρνησης, Κυβερνητικούς Εκπροσώπους και συγκεκριμένα μέλη της Κυβέρνησης του αντίστοιχου Υπουργείου Οικονομικών.

Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000, αλλά φυσικά ο αριθμός που ανακοίνωναν τα Μ.Μ.Ε. της χώρας και με την διαταγή του Δ.Ν.Τ. ήταν κατά πολύ λιγότερος και συγκεκριμένα είχανε αναφέρει μόνον 27 θανάτους.

Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας. Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη, επεξεργασμένη με χλωρίνη και ασβέστη και άλλα ναρκωτικά της μιας δόσης, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα, όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι, όπως και οι Έλληνες και δεν είδα μάνες στην Αργεντινή να πουλάνε τα παιδιά τους, όπως γίνεται στο L.A. από το 1960. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους, όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν, όσα δεν πήραν οι τράπεζες τα πήραν οι έμποροι. Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι' αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους.

Γι αυτό και εξάλλου η προ-μελετημένη υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και η μαζική προώθηση και πώληση των ναρκωτικών, μέχρι όπως μαρτυρείται και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό από ανθρώπους που έχουν και είχαν ανέκαθεν στενές επαφές με την ζούγκλα των ιδιωτικών καναλιών, κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς, μεγαλοδικηγόρους, βιομήχανους και ανθρώπους γενικότερα που εξυπηρετούν μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Ημερησίως στο κέντρο της Αθήνας πεθαίνουν περίπου 140 άνθρωποι, κυρίως μετανάστες από ναρκωτικά νοθευμένα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το πόσο εύκολα σώπαιναν όλοι οι ενοχλητικοί.

Στην Αργεντινή του τότε, όπως και στην Ελλάδα του τώρα, όλα τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν την «ανάγκη της βοήθειας».

Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!!!

Είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές, όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά. Πρέπει εσείς στην Ελλάδα να ξυπνήσετε τώρα προτού να είναι αργά, πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να αποφύγετε το Δ.Ν.Τ.

Ήδη οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου 17-18 Απριλίου 2010 στη χώρα σας, απειλούν για μαζικές απολύσεις περί των 350.000 εργαζομένων και εσείς ακόμα κοιμάστε όρθιοι, αντί να έχετε αποκλείσει τη Βουλή σας με την απειλή μαζικής βίας. Σας κοροϊδεύουν, λεφτά και μάλιστα πάρα πολλά υπάρχουν.

Για το Δ.Ν.Τ. είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντινοί μας θεωρούν σωτήρες.

Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές, με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα, ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε. Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες. Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν «θέλουμε τη χώρα μας πίσω»! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!

Οι τηλεοράσεις έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες. δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση υπήρχε, έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.

Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω, που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.

Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν πλιατσικολόγοι. Ακόμα και μεσήλικες, σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες. μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους. Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα «τρομοκράτες». Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε.

Στην Ελλάδα συμβαίνει και το εξής: τα πετρέλαια στο Αιγαίο επιθυμούν να τα εκμεταλλευτούν πλήρως και μόνο οι Γερμανοί, ώστε κατ' αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους και επιτέλους να βγούνε νικητές από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχοντας ήδη δημιουργήσει 2 και χάνοντάς τους. Τον 3ο αυτόν, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως οικονομικό πόλεμο.

Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα είναι ότι η Ευρώπη και η Ε.Ε. δεν φαίνονται γενικότερα να ενδιαφέρονται να σώσουν το ευρώ τους διότι αν διπλώσει η Ελλάδα, το ευρώ θα είναι εντελώς άχρηστο στις διεθνές αγορές και σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, το ευρώ θα καταρρεύσει βυθίζοντας σε τύπου Αργεντίνικης κρίσης όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και όλες τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Γιατί δεν βοηθούν και γιατί έχουν αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της ακόμα και προς το παρόν ουδείς δεν μπορεί να δώσει εξήγηση.

Ένα είναι σίγουρο, ότι σε μια εβδομάδα από σήμερα η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια αν επιτρέψετε στην Κυβέρνησή σας και στα Μ.Μ.Ε. να συνεχίσουν να καθορίζουν εσκεμμένα την πορεία σας προς την κόλαση του Δάντη.

Σήμερα, όμως, συγκλίνουν, εκ των πραγμάτων, τα συμφέροντα του Αμερικανού Προέδρου, Ομπάμα, και του γ. Διευθυντή του ΔΝΤ Ντ. Στρος Καν, σε μια εμπλοκή του ΔΝΤ, με την Ελλάδα, με την νέα όμως αποκατεστημένη μορφή του, που σαν θεωρητική αρματωσιά και πρακτική θα ανατρέπει τη σημερινή εικόνα και θα πλησιάζει στην ειδυλλιακή παραδοσιακή πρακτική του, του Φίλου των Εθνών!

Ο μεν πρ. Ομπάμα γιατί θέλει νέο κύρος στο εγχείρημά του για επιβολή κρατικού ελέγχου στο διεθνές Χρηματοπιστωτικό Σύστημα, του οποίου έχασε τον α΄γύρο. Και ο κ. Ντ. Στρος Καν του ΔΝΤ θα επιθυμούσε σφόδρα ένα έπαθλο 10 εκατομμυρίων ικανοποιημένων από τους παραδείσιους σχεδόν όρους παρέμβασης ενός νέου ΔΝΤ Ελλήνων.

Απροκάλυπτα πλέον, όλοι οι επικεφαλείς της Κομισιόν (Ζαν Κλόντ Γιούνγκερ, Όλι Ρεν κ.λπ.) μαζί με τους υπαλλήλους τους που αλωνίζουν αυτές τις μέρες στα υπουργεία μας σαν αγάδες και βάζουν κακούς βαθμούς προτείνοντας κεφαλικούς φόρους και λαϊκά δεινά, μας είπαν ότι άμεσα πρέπει να πουλήσουμε τη ΔΕΗ και την ΔΕΠΑ (φυσικό αέριο), δηλαδή όλο το κομμάτι της εθνικής ενέργειας. Να απολύσουμε παράλληλα εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ και ίσως να τεθεί και θέμα άρσης της μονιμότητας του δημοσίου, εάν θέλουμε αφενός να πάρουμε την δόση του δανείου των 110 δισ. ευρώ και το νέο δάνειο για μετά το 2012.

Η εκβιαστική αυτή πίεση των τοκογλύφων δανειστών μας, η οποία με ιδιαίτερη σπουδή μεγεθύνεται από την κυβέρνηση και το φιλικό προς αυτήν Τύπο, δημιουργεί ισχυρή πίεση στη χώρα, η οποία ως φαίνεται υποδαυλίζει επικίνδυνα, πολιτικές και κοινωνικές εκρήξεις.

Η πίεση αυτή των τοκογλύφων της Τρόικας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) είναι κατά τη γνώμη μας ύποπτη και εκβιαστική για τους παρακάτω λόγους:

Η Τρόικα όλο αυτό το διάστημα εντέχνως, αποφεύγει να προτείνει στην Ελληνική κυβέρνηση, να μειώσει δραστικά τα κονδύλια για την αγορά πολεμικών εξοπλισμών τα οποία ως γνωστόν πηγαίνουν στην Γερμανία (σκάνδαλα και γερμένα υποβρύχια), στη Γαλλία και στην Αμερική. Εάν ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ “πραγματικά” την Ελλάδα, οι μεγάλες αυτές δυνάμεις της γης, θα πρότειναν στην κυβέρνηση, να περιορίσει στο ελάχιστο για τα επόμενα 3 χρόνια τα κονδύλια για τους εξοπλισμούς και ας αναλάβουν να μας βοηθήσουν αυτές σε τυχόν ... πολεμική διάθεση από την Τουρκία.

Η Τρόικα εάν ήθελε να προκόψει η Ελλάδα και να ξεπληρώσει τα δανεικά, δεν θα ζητούσε μόνο περικοπές μισθών και δώρων και κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος στο ιδιωτικό τομέα που μετράει ήδη 1 εκ. ανέργους και πολλά λουκέτα (αν και ελέγχεται εάν αυτό το έκανε η κυβέρνηση από μόνη της), αλλά θα βοηθούσε την κυβέρνηση με την Europol - Interpol και άλλες υπηρεσίες να σταματήσει αμέσως το λαθρεμπόριο καυσίμων, από το οποίο φεύγουν όπως λέει οι υπηρεσίες του Υπ. Οικονομικών πολλά δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Θα μου πείτε μπορεί η Τρόικα να θέλει να βοηθήσει, αλλά η κυβέρνηση να μην θέλει ...

Η Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) που κάθε μέρα μας λέει διά των ελεγκτών της, πως να πάψει ο λαός να τρώει, για να πάρει πίσω τα δανεικά, αλλά δεν βάζει πλάτες ασκώντας πολιτική πίεση στην Ελβετία να δώσει τους καταλόγους των καταθετών των 600 ή 300, ή 200 δισ. ευρώ που έχουν οι Έλληνες στις Ελβετικές τράπεζες, να ελεγχθούν τα πόθεν έσχες να φορολογηθούν και γιατί όχι ... να δημευτούν, εάν είναι προϊόν φοροδιαφυγής και κλοπής κρατικού χρήματος.

Εάν η Τρόικα ήθελε να βοηθήσει και όχι να πάρει εκβιαστικά ό,τι φιλέτο μπορεί από την Ελλάδα, θα βοηθούσε με τις ελεγκτικές αρχές της την Ελληνική κυβέρνηση, να σταματήσει εδώ και τώρα το παρεμπόριο που διακινούν νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες, το οποίο υπολογίζεται σε 25 δισ. ευρώ το χρόνο άδηλο και αφορολόγητο χρήμα. Να αποκαλύπτονταν ποιοι είναι αυτοί που βάζουν παράνομα αυτό το εμπόρευμα (σίγουρα με την αρωγή ή την αδράνεια, κάποιων κρατικών και ιδιωτικών αρχών στις εισόδους και εντός της χώρας). Να σταματήσει η εικόνα των υπαίθριων παράνομων παζαριών, μπροστά από κανονικά μαγαζιά που πληρώνουν αβάσταχτους φόρους και μπροστά από τα υπουργεία.

Εάν λοιπόν γίνονταν όλα αυτά από την κυβέρνηση που έχει την αρχική και κύρια πολιτική ευθύνη εφαρμογής τους, αλλά και την Τρόικα που φαίνεται να συγκυβερνά αφού από αυτήν εξαρτάται η επόμενη δόση και η χρηματοδότηση τους συστήματος και δεν έφθαναν τα λεφτά που θα εξοικονομούνταν από εξοπλισμούς, λαθρεμπόριο, παρεμπόριο και καταθέσεις στην Ελβετία, τότε να μιλάγαμε και πως θα γίνουν αποκρατικοποιήσεις και ξεπουλήματα κρατικών στρατηγικής σημασίας εταιρειών, για να σωθεί η χώρα. Από την στιγμή που δεν γίνεται τίποτα για όλα τα παραπάνω και το μόνο που λέγεται ... εκ μέρους της Τρόικα ότι είναι η εδώ και τώρα πώληση της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, τότε η στάση της είναι ύποπτη γεμάτη σκοπιμότητα και άρα και η κρίση που διαβαίνουμε μπορεί κάλλιστα να είναι και τεχνητή!

Όπως υποστηρίζει σε άρθρο του στο VoxEU.org, με ημερομηνία 16 Μαιου 2011 που αναδημοσιεύει το capital.gr, «σχεδόν όλοι αναγνωρίζουν σήμερα ότι η ευρωπαϊκή διάσωση της Ελλάδας απέτυχε». «Το ελληνικό χρέος θα χρειαστεί να αναδιαρθρωθεί» σημειώνει, κάνοντας λόγο για αναπόφευκτη «εκρηκτική πορεία» του λόγου χρέους/ ΑΕΠ της Ελλάδας, με δεδομένο το έλλειμμα του προϋπολογισμού, το premium του κρατικού ρίσκου και τους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

«Η Ελλάδα αποτελούσε τότε μια ΄απόκλιση΄, τόσο γεωγραφικά όσο και οικονομικά».Σύμφωνα με τον Frankel, μέρος της ευθύνης των ευρωπαϊκών ηγεσιών αφορά και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, γεγονός για το οποίο εκφράζει την έκπληξή του, «με δεδομένο ότι κατά τα άλλα αποτελεί τον πιο αξιόλογο και επιτυχημένο πανευρωπαϊκό θεσμό».

Το πρώτο εκ των τριών «σφαλμάτων» στα οποία αναφέρεται ο Frankel ήταν η απόφαση με την οποία η Ελλάδα έγινε δεκτή ως μέλος της Ευρωζώνης, του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Η Ελλάδα αποτελούσε τότε μια «απόκλιση» τόσο γεωγραφικά όσο και οικονομικά. Δεν κατάφερε να πετύχει τους στόχους των κριτηρίων του Μάαστριχτ, ειδικά την «οροφή» του ελλείμματος στο 3%. «Δεν υπάρχει αμφιβολία», υποστηρίζει, «πως οι περισσότεροι Έλληνες θα συμφωνούσαν με τη θέση ότι, θα ήταν περισσότερο ωφελημένοι σήμερα αν είχαν μείνει έξω από το ευρώ, ελεύθεροι να υποτιμήσουν (σ.σ. το εθνικό τους νόμισμα) και να αποκαταστήσουν τη χαμένη τους ανταγωνιστικότητα».

Το δεύτερο «λάθος» ήταν ότι «επετράπη στα spreads των κρατικών ομολόγων της Ελλάδας (και άλλων χωρών της περιφέρειας) να υποχωρήσουν σε μηδενικά σχεδόν επίπεδα την περίοδο 2002-2007». Όπως εξηγεί ο Frankel, «παρά τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και τα επίπεδα του χρέους, η Ελλάδα μπορούσε να δανειστεί με την ίδια περίπου ευκολία όπως η Γερμανία. Μέρος της ευθύνης φέρουν οι διεθνείς επενδυτές, οι οποίοι τόσο κραυγαλέα υποτίμησαν» αυτούς τους κινδύνους. Σύμφωνα με τον ίδιο, μέρος της ευθύνης φέρουν και οι οίκοι αξιολόγησης, αλλά και οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι η ΕΚΤ δεχόταν το ελληνικό χρέος ως εγγύηση, με τους ίδιους όρους με τους οποίους δεχόταν και το γερμανικό.

«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να ευχαριστούν την τύχη τους που υπάρχει το ΔΝΤ».Το τρίτο «λάθος» ήταν η αποτυχία να στείλουν (σ.σ. οι ευρωπαϊκές ηγεσίες) την Ελλάδα νωρίτερα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. «Αυτό θα έπρεπε να έχει καταστεί σαφές ήδη από τον Ιανουάριο του 2010. Αντί να σοκαριστούν, οι ηγέτες της Φρανκφούρτης και των Βρυξελλών θα έπρεπε να υποδεχθούν την ελληνική κρίση ως μία χρήσιμη ευκαιρία για να δημιουργήσουν ένα ‘προηγούμενο’ προς όφελος της μακροβιότητας του ευρώ».

«Η ιδέα ότι ένα τέτοιο πρόβλημα θα προέκυπτε κάποια στιγμή κάπου στην Ευρώπη δεν μπορεί να αποτελεί έκπληξη. Εξάλλου, γιατί οι αρχιτέκτονες συνέταξαν τη ‘Ρήτρα Μη διάσωσης’ (No Bailout Clause) και το ‘Σύμφωνο για τη Σταθερότητα και την Ανάπτυξη’; Οι σκεπτικοί Γερμανοί φορολογούμενοι φοβούνταν ότι θα χρειαζόταν να διασώσουν κάποια ‘αμαρτωλή’ χώρα της Μεσογείου. Οι ευρωπαϊκές ελίτ υιοθέτησαν του δημοσιονομικούς κανόνες για να αντιμετωπίσουν αυτούς ακριβώς τους φόβους».

Σύμφωνα με τον Jeffrey Frankel, «όταν οι κανόνες απέτυχαν και επήλθε η κρίση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να ευχαριστούν την τύχη τους που η πρώτη τέτοια δοκιμασία ανέκυψε σε μία χώρα με δύο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

Κατά πρώτον, οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν παραβιάσει τους κανόνες τόσο κατάφορα και τόσο συχνά, που οι Ευρωπαίοι ηγέτες μπορούσαν με καθαρή συνείδηση να υιοθετήσουν μία αυστηρή στάση». Ειδάλλως, εκτιμά ο ίδιος, «η μόνη εναλλακτική ήταν να ρισκάρουν τη δημιουργία ενός ‘προηγούμενου’ σύμφωνα με το οποίο όλες οι κυβερνήσεις θα μπορούν τελικά να διασώζονται συνεχώς, με όλους τους ‘πονοκεφάλους’ ηθικού κινδύνου που κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε».

Κατά δεύτερον, το μέγεθος της ελληνικής οικονομίας επέτρεψε στην Ευρώπη να βρει τα απαραίτητα κεφάλαια ώστε να θωρακίσει άλλα μέλη της, που ήταν επιρρεπή στον κίνδυνο διάχυσης, αλλά με μικρότερο μερίδιο ευθύνης, όπως π.χ. η Ιρλανδία.

«Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε επίσης να ευχαριστούν την τύχη τους που υπάρχει το ΔΝΤ» υποστηρίζει ο Frankel. «Αντί να αντιδρούν σαν να μην έχουν ξαναδεί παρόμοια κρίση, θα έπρεπε να συνειδητοποιήσουν ότι η επιβολή όρων και προϋποθέσεων για την παροχή ‘πακέτων’ διάσωσης είναι δουλειά του ΔΝΤ. Όπως εξηγεί, η επιβολή μιας επώδυνης δημοσιονομικής προσαρμογής θα ήταν πιο εύκολη μέσα από την αναγωγή του ζητήματος στη διεθνή πολιτική σκηνή, από ότι αν η επίλυσή του περιοριζόταν μεταξύ γειτόνων ή πολιτικών συμμάχων».

«Όμως η αντίδραση των ηγετών τόσο στη Φρανκφούρτη όσο και στις Βρυξέλλες ήταν ότι η καταφυγή στο ΔΝΤ ήταν αδιανόητη, ότι επρόκειτο για ένα πρόβλημα που έπρεπε να επιλυθεί εντός της Ευρώπης. Ενάντια σε όλες τις μέχρι σήμερα αποδείξεις και παρά την δεκαετία παραβιάσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, θέλουν ακόμη να πιστεύουν ότι μπορούν να επιβάλλουν δημοσιονομική πειθαρχία στα κράτη-μέλη. Η Οικονομική και Νομισματική Ένωση έχει από καιρό μετατραπεί σε στρουθοκάμηλο, που χώνει το κεφάλι της στην άμμο» αναφέρει ο καθηγητής του Harvard.

Όπως σχολιάζει, «τα τρία αυτά λάθη ανήκουν πια στο παρελθόν». Εκτιμά ότι τα μέτρα που βρίσκονται σήμερα σε ισχύ δεν είναι αξιόπιστα, ωστόσο «δεν είναι πολύ αργά ώστε να εφαρμοστεί το ‘μάθημα’ από το λάθος Νο. 2, την πολιτική δηλαδή της ΕΚΤ να δέχεται ως εγγυήσεις τα ομόλογα όλων των κρατών-μελών».

Όπως εκτιμά ο Frankel, η Ευρωζώνη θα έπρεπε να υιοθετήσει ένα κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο η ΕΚΤ δεν θα δέχεται ως εγγύηση ομόλογα όποιας χώρας δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί σε κάποιο δημοσιονομικό κριτήριο, όπως π.χ. το όριο του 3% για το έλλειμμα.

Ένα τέτοιο σύστημα θα διασφάλιζε μεγαλύτερο αυτοματισμό. Αν μία χώρα παραβίαζε κάποιο κανόνα για θεμιτούς λόγους, π.χ. μία φυσική καταστροφή ή ένα πόλεμο, οι αγορές θα το αντιλαμβάνονταν και θα επέβαλαν μικρό ή και καθόλου premium κινδύνου. Δεν θα χρειαζόταν η κρίση των γραφειοκρατών ή των πολιτκών. Ένα τέτοιο σύστημα θα επέτρεπε την επιστροφή των spreads σε επίπεδα μεταξύ των δύο άκρων, εκείνου του 2002-2007 και των υψηλών του 2009-2011. Και θα έστελναν έτσι οι αγορές ένα «μήνυμα» με «πολύ μεγαλύτερη αξιοπιστία και ισχύ από οποιαδήποτε προειδοποίηση οποιασδήποτε γραφειοκρατίας των Βρυξελλών».

«Χωρίς έναν τέτοιο μηχανισμό, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν μηχανισμό αστάθειας», εκτιμά ο Frnakel.

"Είναι γνωστό ότι πρόκειται για διαπρεπή οικονομολόγο, «αρχιτέκτονα» της διάσωσης της Τουρκίας όταν βρέθηκε σχεδόν στην ίδια δεινή θέση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα. Ο Ντερβίς φέρεται να έχει συχνές τηλεφωνικές επαφές με τον Γιώργο Παπανδρέου με τον οποίο συζητούν το ζήτημα της διάσωσης της ελληνικής οικονομίας" γράφει η εφημερίδα. 

Ο εν λόγω οικονομολόγος αποτέλεσε τις τελευταίες ημέρες ένα από τα υποψήφια υποψήφιο για πρόεδροε του ΔΝΤ, αλλά η υποψηφιότητά του εξαερώθηκε όταν οι NY Times αποκάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) είχε συνάψει σχέση με υφιστάμενή του, η οποία μάλιστα σήμερα εργάζεται στο IMF…

Επίσης, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Κεμάλ Ντερβίς φέρεται να Η «εξουδετέρωση» της υποψηφιότητας του Κεμάλ Ντερβίς για την ηγεσία του IMF, συνδυάζεται στον διεθνή Τύπο με την εμφάνιση της Γαλλίδας υπουργού Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ, ως αδιαφιλονίκητου φαβορί να διαδεχτεί τον Ντομινίκ Στρος Καν στο IMF.

Μετά τις αποκαλύψεις, ο Κεμάλ Ντερβίς που εργάζεται στο ίδρυμα Brookings, προχώρησε σε δήλωση που αναφέρει ότι δεν είναι ούτε θέλει να είναι μελλοντικά υποψήφιος για το ΔΝΤ γιατί έχει πολύ δουλιεά στο Broοkings.

Μάλιστα η εν λόγω συνεργασία έχει αποτυπωθεί και στην ενθάρρυνση προσπαθειών ελληνοτουρκικής προσέγγισης, όπως μια ΜΚΟ με τίτλο "Αιγαίου Πολιτεία" (!) η οποία έχει διοργανώσει δύο "επιστημονικά συμπόσια για την ανάπτυξη νέων προοπτικών πολιτιστικής και τουριστικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας των δύο χωρών και την ανάπτυξη της Ελληνοτουρκικής Συνεργασίας". Ένα από αυτά με τίτλο «Η Πολιτισμική και Τουριστική Συνεργασία Ελλάδος-Τουρκίας στο πλαίσιο του Πολιτισμού της Αλληλεγγύης», διοργάνωσε η «Αιγαίου Πολιτεία» στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2010, στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ).

Το ΥΠΑΜ συζητά με την Ελληνική κυβέρνηση για να αποκτήσει τις δύο φορές ήδη παροπλισμένες και εντελώς άχρηστες γερμανικές τορπιλο-πυραυλακάτους τύπου S-148. «Η ΜΑΧΗ» αποκαλύπτει σήμερα σε όλη της την τραγικότητα την προσπάθεια του ΥΠΑΜ να επιλύσει το πρόβλημα της ΑΟΖ με ημίμετρα και λανθασμένες λύσεις.

«Το διαφυλάξαι τα αγαθά χαλεπώτερον εστί του κτήσασθαι»
Με βάση όλες τις εκτιμήσεις, η Κυπριακή Δημοκρατία θα κληθεί πολύ σύντομα να παράσχει σαν κυρίαρχο κράτος την απαραίτητη ασφάλεια στις υποδομές που θα κατασκευάσουν οι επενδυτές στην θαλάσσια περιοχή της ΑΟΖ, προκειμένου να ξεκινήσει η εκμετάλλευση των δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου και λοιπών υδρογονανθράκων που έχουν ήδη εντοπιστεί.

Η ασφάλεια των επενδύσεων αυτών και η διατήρηση της σταθερότητας στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή είναι αυτό που επιζητά αλλά και απαιτεί κάθε σώφρων επενδυτής πριν την υλοποίηση της επένδυσής του. 
Η θαλάσσια περιοχή της Κυπριακής και της Ισραηλινής ΑΟΖ είναι πραγματικά τεράστια, για τον έλεγχο και επιτήρηση της οποίας απαιτούνται σκάφη ικανού εκτοπίσματος και αυτονομίας, με σύγχρονες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Με δεδομένο ότι η Ισραηλινή πλευρά έχει τις δυνατότητες να εξασφαλίσει την απαιτούμενη ασφάλεια σον θαλάσσιο χώρο της δικής της ευθύνης, γίνεται εύκολα αντιληπτό, ότι με τα μέσα που διαθέτει η Κυπριακή Δημοκρατία, περιορίζεται σε δύο μόνο επιλογές: είτε να μην μπορέσει ανταπεξέλθει σε μία ενδεχόμενη κρίση, είτε να προσφύγει στην βοήθεια και στήριξη του Ισραήλ.

Μοιραία λοιπόν τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η Κυπριακή Δημοκρατία επιθυμεί να δείξει στην διεθνή κοινότητα ότι είναι ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. 
Αδιαφορώντας δυστυχώς μέχρι σήμερα για την απόκτηση των απαραιτήτων μέσων που θα εξασφάλιζαν την ασφάλεια στον χώρο ευθύνης της, η Κυπριακή Δημοκρατία ουσιαστικά αποποιείται των διεθνών υποχρεώσεων και δικαιωμάτων της για τον έλεγχο αυτής της θαλάσσιας περιοχής, αφήνοντας ένα κενό που θα μπορούσε να καλύψει ο πρώτος κοντινότερος ενδιαφερόμενος (και είναι εκ των προτέρων γνωστό ποιος θα ήταν αυτός ο ενδιαφερόμενος), γεγονός που ουσιαστικά θα έθετε σε κίνδυνο την επιτυχία του σχεδίου εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων της Κυπριακής ΑΟΖ.

Υπό αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να θεωρήσουμε σαν δεδομένο ότι η αδιαφορία, η απραξία αλλά και η ανικανότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας να προστατέψει αποτελεσματικά της δική της ΑΟΖ, θα ανοίξει την όρεξη της Τουρκίας, η οποία διαθέτει υπερπληθώρα μέσων στην περιοχή, αξιοποιώντας μάλιστα και τις δυνατότητες υποστήριξης και ελλιμενισμού των δικών της πλωτών μέσων στα κατεχόμενα. 

Με 40 χρονών δυο φορές παροπλισμένα σκάφη θα επιτηρείται η ΑΟΖ
Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς και αποκλειστικές πληροφορίες της «ΜΑΧΗΣ», το ΥΠΑΜ έχει προχωρήσει σε συζητήσεις με την Ελληνική κυβέρνηση και ήδη επεξεργάζεται την ιδέα της απόκτησης περιπολικών σκαφών, από αυτά που έχει παροπλίσει η Ελλάδα. 


Η συζήτηση γίνεται για τις τορπιλο-πυραυλακάτους τύπου S-148, τις οποίες παρέλαβε η Ελλάδα, από τα παροπλισμένα σκάφη του Γερμανικού Ναυτικού, σαν αντισταθμιστικά οφέλη για την προμήθεια των «αμαρτωλών» υποβρυχίων, που γέρνουν! Πρόκειται δηλαδή για σκάφη που ναυπηγήθηκαν την διετία 1972-73 και έχουν παροπλιστεί μέχρι στιγμής ήδη δύο φορές, τόσο από την Γερμανία όσο και από την Ελλάδα.

Πιο συγκεκριμένα τα μεγαλύτερα προβλήματα των εν λόγω σκαφών συνοψίζονται στα παρακάτω:



• Το σχετικά μικρό τους μέγεθος και εκτόπισμα, σε συνδυασμό με την παλαιά τεχνολογία που φέρουν, ουσιαστικά τα καθιστούν ακατάλληλα για τις ανάγκες της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού παρουσιάζουν χαμηλή αυτονομία και περιορισμένες δυνατότητες στις καιρικές συνθήκες.

• Λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους και των περιορισμένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων τους, καθίσταται ασύμφορη και εξαιρετικά δαπανηρή η οποιαδήποτε ιδέα για την περεταίρω χρησιμοποίησή τους.

• Το οριακό τους εκτόπισμα, καθιστά απαγορευτική την προσθήκη οποιουδήποτε επιπρόσθετου οπλικού συστήματος ή αισθητήρα.


• Παρουσιάζουν εκτεταμένες διαβρώσεις στα χαλύβδινα ύφαλά τους και δομικά προβλήματα στην αλουμινένια υπερκατασκευή. Η ενδεχόμενη αποκατάσταση αυτών των προβλημάτων, λόγω της ξεπερασμένης τεχνολογίας των σκαφών, θα απαιτούσε, εκτός από μια πολύ μακρά περίοδο ακινησίας και την εξαγωγή των κυρίων μηχανών, των αξόνων κλπ, γεγονός που θα εκτίνασσε στα ύψη το κόστος. 
Μηχανές

• Έχει πάψει προ πολλού η κατασκευή των κυρίων μηχανών που φέρουν τα σκάφη και υπάρχει πλέον σοβαρό πρόβλημα εξεύρεσης ανταλλακτικών. Η Ελλάδα εδώ και αρκετά χρόνια είχε καταφύγει στην χρήση απομιμήσεων αντί για γνήσια ανταλλακτικά, με αποτέλεσμα οι βλάβες να είναι πολύ συχνές και συνήθως πολύ σοβαρές. Επειδή δε είναι παλαιάς σχεδίασης, απαιτούν συχνές και εκτεταμένες εργασίες συντήρησης και μάλιστα από εξειδικευμένα συνεργεία με χρήση ειδικού εργαλειακού εξοπλισμού.

• Με δεδομένο ότι η Ελλάδα είχε αποφασίσει προ πολλού τον παροπλισμό τους, τα εν λόγω σκάφη είναι ιδιαίτερα καταπονημένα, με μεγάλες υπερβάσεις (πλέον του 50%) των ωρών λειτουργίας τους, χωρίς την μεσολάβηση γενικών επισκευών.

• Κάποια από τα σκάφη φέρουν κατευθυνόμενα βλήματα Harpoon (αμερικανικής προέλευσης) και κάποια Exocet. Ο συγκεκριμένος τύπος των βλημάτων Exocet, είναι παλαιότερο μοντέλο από αυτά που διαθέτει η Δημοκρατία στις συστοιχίες κατευθυνομένων βλημάτων ξηράς και λόγω παλαιότητας δεν έχουν επαρκές υπόλοιπο επιχειρησιακού βίου.

• Τα δύο πυροβόλα τους (76mm και 40mm αντίστοιχα) έχουν εκτεταμένες φθορές και φέρουν κάνες με πολύ περιορισμένο υπόλοιπο βολών, λόγω παλαιότητας.

• Τα ραντάρ τους είναι παλαιά με περιορισμένες δυνατότητες και ανυπαρξία ανταλλακτικών. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η κατασκευάστρια εταιρεία έχει πλέον κλείσει... 
Η Ελλάδα έχει παροπλίσει τρία από αυτά τα πλοία, τα οποία κανιβαλίζει (αφαιρεί δηλαδή συστήματα και μηχανήματα) προκειμένου να εξασφαλίσει μερικώς την υποστήριξη των υπολοίπων, για όσο αυτά θα είναι ακόμη στην ενεργό δράση.

Είναι λοιπόν απορίας άξιον, πως ακόμη και μόνο σαν σκέψεις κάποιοι επεξεργάζονται αυτά τα σχέδια για την προμήθεια τόσο παλαιών και απαξιωμένων πλοίων. Επιτέλους, η Πατρίδα μας αξίζει κάτι καλύτερο από ένα ακόμη «γουρούνι στο σακί»!



Η Κυπριακή Δημοκρατία σαφώς και χρειάζεται πλοία για την προστασία και το έλεγχο των θαλάσσιων περιοχών ευθύνης της αλλά και εν γένει, ολόκληρης της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης (ΑΟΖ). Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Τουρκία μεθοδικά, συστηματικά και ξεδιάντροπα επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και να παρεμποδίσει με κάθε μέσο, την υλοποίηση των σχεδίων εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της Κυπριακής ΑΟΖ. Με τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας, ελλοχεύει ο κίνδυνος να παρουσιαστεί στην διεθνή κοινότητα και να υποβαθμιστεί το μείζον Εθνικό Κυπριακό πρόβλημα της εισβολής και κατοχής, σε απλά ένα ακόμη ενεργειακό πρόβλημα. 
Θα πρέπει λοιπόν, κάθε σχεδιασμός για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Οικοπέδου «12» και την για περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη της Δημοκρατίας, να θέτει σαν προϋπόθεση την ασφάλεια και τον έλεγχο στην ΑΟΖ και την δυνατότητα αντιμετώπισης των εχθρικών και τρομοκρατικών απειλών. 
Γι αυτό λοιπόν και η Διοίκηση Ναυτικού της Ε.Φ. έχει επανειλημμένα υποβάλλει συγκεκριμένη εισήγηση για αγορά καινούργιων Ταχέων Περιπολικών Σκαφών Κρούσης, που να είναι σύγχρονα, ταχέα, ευέλικτα, υψηλής αυτονομίας και ακτίνας δράσης, με μοντέρνα οπλικά συστήματα μεγάλης ισχύος, ώστε να μπορούν να ελέγχουν και αν απαιτηθεί να προασπίσουν τα ζωτικά συμφέροντα της πατρίδας μας στο θαλάσσιο χώρο του «Οικοπέδου 12», σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο και να καταστρέψουν όποιες εχθρικές ναυτικές ή αεροπορικές μονάδες απειλήσουν τα ζωτικά συμφέροντα της Κύπρου. 




Ο φυσικός σύμμαχος αλλά και συνεργάτης σε αυτό το τόσο σύνθετο σχέδιο της εξόρυξης και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων από την Κυπριακή ΑΟΖ, είναι το Ισραήλ. Η ασφάλεια και η σταθερότητα στην θαλάσσια περιοχή αποτελούν προϋπόθεση για την επιτυχία του σχεδίου και από την μεριά του Ισραήλ αυτή θα πρέπει να θεωρείται σαν δεδομένη. Οι περιορισμένες όμως δυνατότητες ναυτικής παρουσίας από την πλευρά της χώρας μας, ενδεχομένως να αποτελέσουν τροχοπέδη για την απρόσκοπτη υλοποίηση του σχεδίου αυτού. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες της «ΜΑΧΗΣ», το Ισραήλ θα προτείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία συνεργασία και προς αυτήν την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα μεταξύ άλλων, θα προτείνει την προμήθεια των κατάλληλων και αναγκαίων πλωτών μέσων τεχνολογίας αιχμής που υπερπληρούν τις επιχειρησιακές ικανότητες που έχει θέσει η Εθνική Φρουρά σύμφωνα με την εισήγηση της Διοίκησης του Ναυτικού. Και μάλιστα με ιδιαίτερα ευνοϊκούς οικονομικούς για την Κυπριακή Δημοκρατία όρους. Έτσι θα εξασφαλιστεί η ασφάλεια στην περιοχή, η απρόσκοπτη εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονάνθρακες και η αντιμετώπιση κάθε επιβουλής και απειλής.

« Είναι γνωστό πως στο Αιγαίο υπάρχουν αλληλοσυνδεόμενα θέματα. Η θέση της χώρας μας για την θάλασσα του Αιγαίου είναι σαφής και αυτό πρέπει να το ξέρουν όλες οι σχετιζόμενες πλευρές”,υποστήριξε ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ λέγοντας ότι “μέχρι την επίλυση αυτών των θεμάτων είναι σημαντικό να αποφεύγονται οι μονόπλευρες κινήσεις που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ειρήνη και στη σταθερότητα της περιοχής και ζημιώνουν την θετική ατμόσφαιρα ανάμεσα στις δύο χώρες”.

Σύμφωνα με πληροφορίες του newsbomb.gr, κυρίως Γερμανοί δημοσιογράφοι έψαχναν όλες τις προηγούμενες ημέρες με τη βοήθεια Ελλήνων συνεργατών τους στη Βουλή (αρχείο ερωτήσεων των βουλευτών), στη γενική επιθερώρηση δημόσιας διοίκησης και στην Εισαγγελία Αθηνών προκειμένου να βρουν υποθέσεις και στοιχεία που αποδεικνύουν τη διαφθορά στο ελληνικό κράτος.

Μεγάλο γερμανικό έντυπο έχει ήδη στην κατοχή του όλες τις αναφορές του τέως επιθεωρητή του ΣΕΥΥΠ, κ. Κουρέρη προς τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Τακιτζή και τον τέως προϊστάμενο Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά, κ. Γρηγόρη Πεπόνη, όπου αναφέρονται επί λέξει τα εξής:

1) Ο χρηματισμός δημοσίων λειτουργών είναι η συνήθης τακτική προκειμένου να κλείνουν γρήγορα και ανώδυνα δύσκολες υποθέσεις ή να μην τις ανοίγουν καν

2) Οι ελεγκτές του δημοσίου δέχονται συχνά από Υπουργούς παρεμβάσεις στο έργο τους και για ορισμένες υποθέσεις υπάρχουν διπλά πορίσματα. Αυτό γιατί τα συμπεράσματα του πρώτου ελέγχου δεν ήταν επιθυμητά από τους πολιτικούς

3) Οι έφοδοι και οι έλεγχοι των «ράμπο» του δημοσίου σε επιχειρήσεις, γίνονται γνωστές στους επιχειρηματίες πολύ πριν εμφανιστούν οι υπάλληλοι που θα τους ελέγξουν και έτσι τακτοποιούν τα στοιχεία κατά το δοκούν

4) Όπως καταγγέλει ο τέως επιθεωρητής του ΣΕΥΥΠ κ. Κουρέρης προς τον πρώην υπουργό Υγείας κ. Αβραμόπουλο με επιστολή του, αντίγραφο της οποίας είχε κοινοποιηθεί στον κ. Κώστα Καραμανλή όταν ήταν πρωθυπουργός, «στο Σώμα Ελεγκτών στο χώρο της Υγείας και της Πρόνοιας λειτουργεί συμμορία που την αποτελούν επιθεωρητές του σώματος, η οποία σε συνεργασία με ανώτερα κλιμάκια του υπουργείου συγκαλύπτει συστηματικά ενόχους οικονομικών καταχρήσεων, παραβατών της νομοθεσίας της ιατρικής δεοντολογίας και άλλων παρανομιών».

Το χειρότερο από όλα είναι ότι οι Γερμανοί δημοσιογράφοι θα αποκαλύψουν ότι αυτές οι καταγγελίες έχουν γίνει από τον Ιούλιο του 2007, δεν έχει τιμωρηθεί κανείς και τα ίδια ακριβώς γίνονται και σήμερα.

Ο επικεφαλής οικονομικός αναλυτής των Financial Times Deutschland στο άρθρο του έχει τίτλο ''Ο αμαρτωλός Έλληνας πληρώνει'' και υπότιτλο '' Περίεργο, αλλά αληθινό: Κανείς δεν επωφελείται οικονομικά τόσο πολύ από την κρίση όσο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Είναι καιρός με αυτά τα περίπου 10 δις Ευρώ να καθησυχαστούν οι αμφισβητίες''.

Ο αρθρογράφος Thomas Fricke καλεί τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Β.Σόιμπλε να αποκαλύψει την αλήθεια στον γερμανικό λαό αλλά και την Bild, για να σταματήσει η άθλια προπαγάνδα με ψέμματα του τύπου ''οι Έλληνες τεμπέληδες και μπαταχτσήδες''.

Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα : ''Μπορεί οι Έλληνες να γνωρίζουν καλά το θέατρο, όμως και οι Γερμανοί δεν πάνε πίσω, ειδικά όταν πρέπει να γκρινιάξουν για το πόσα χρήματα χάνει ο Γερμανός φορολογούμενος. Και οι Γερμανοί βουλευτές διαμαρτύρονται για το ότι δεν μπορούν άλλο να συναινούν στην παροχή βοήθειας, καθώς έχουν φτάσει στο όριό τους. Ωστόσο, μέχρι τώρα μόνον οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουν περισσότερους φόρους. Η Γερμανία δεν έχει πληρώσει ακόμα τίποτα. Αντίθετα, έχει ήδη αποκομίσει κέρδος από την κρίση. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αποκαλύψει ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών στον λαό, και μάλιστα σε κάθε αναγνώστη της "Bild" χωριστά και στο κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών''.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του γερμανού αρθρογράφου ήδη τα κέρδη από την πώληση ομολόγων προς την Ελλάδα κατ’ εντολήν της γερμανικής κυβέρνησης ξεπερνάνε τα 500 εκατομύρια ευρώ όμως τα τεράστια γερμανικά κέρδη προκύπτουν από το ότι οι επενδυτές προτιμούν τα γερμανικά ομόλογα λόγω του φόβου που έχει καλλιεργηθεί για τα αντίστοιχα ομόλογα των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης ενώ με αυτό τον τρόπο ταυτόχρονα μειώνεται και το γερμανικό χρέος.

Στο άρθρο εξηγούνται και τα κέρδη που βγάζει η Γερμανία όταν η ΕΚΤ πουλάει ομόλογα στην Ελλάδα.

Λέει λοιπόν πως η ελληνική κρίση, εκτός όλων των άλλων ''φρέναρε'' το ευρώ, και έτσι ''απογειώθηκαν οι γερμανικές εξαγωγές και στο τέλος κάνοντας την πρόσθεση όλων αυτών προκύπτουν για την Γερμανία κέρδη 10 δισεκατομυρίων ευρώ από την Ελλάδα!

Πολύ σημαντική είναι και η διαπίστωση πως τα 22 δις ευρώ με τα οποία η Γερμανία συμμετέχει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθεροποίησης δεν είναι πραγματικά χρήματα αλλά λογιστική αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων και το χειρότερο είναι πως αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει πραγματικά τότε η Γερμανία και θα ικανοποιηθεί προνομιακά ως πιστωτής και θα έχει βγάλει και κέρδος.

Εξίσου εντυπωσιακός είναι και ο επίλογος του άρθρου : '' Η Γερμανία μπορεί να βοηθήσει προσφέροντας τα χρήματα που κέρδισε από την ελληνική κρίση''.